Showing posts with label တင္မုိးကဗ်ာမ်ား. Show all posts
Showing posts with label တင္မုိးကဗ်ာမ်ား. Show all posts

ေဒါက္တာေဂ်ာ္နီ

Photobucket



ကၽြန္ေတာ္ေဂ်ာ္နီ၊ သရီးဒီေၾကာင့္

အမ္စီကို ေရာက္ခဲ့တယ္။

မက္(စ္) ဖစ္ဆစ္၊ အဂၤလစ္႐ွ္မွာ

ဒစ္စတင္း႐ွင္းေတြ၊ ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ေ၀ေတာ့

အိုင္အယ္လ္ေအ ေကာင္းခဲ့တဲ့။


ေမာနင္းက်ဴ႐ွင္၊ ႏိုင္က်ဴ႐ွင္ႏွင့္

ကြက္႐ွင္ဟူသမွ်၊ အန႔ံရရာ

အိမ္ကကားနဲ႔ ပို႔ခဲ့တယ္။



ရီဇာတ္ေအာက္ေတာ့၊ မ်က္ႏွာေမာ့၍

ရင္ေကာ့ႏိုင္ေသး၊ ဘာလိုေသးလဲ

ေဆးေက်ာင္း ဒါ႐ိုက္ေရာက္ေတာ့တယ္။



အမ္စီတက္ေတာ့

ဆိမ္းဗက္ခ်္က၊ ခပ္ႂကြႂကြေလး

ေကာင္မေလးႏွင့္

စာေမးရင္းက ဆံုၾကတယ္။

ဒီေကာင္မေလး၊ အေသြးျဖဴျဖဴ

ႏွတ္ခမ္းထူသနဲ႔။

အမူပိုပို၊ အဖိုအ႐ိႈက္

ဘီးဟိုက္အုပ္လံုး၊ နား႐ြက္ဖံုးသနဲ႔။

မ်က္လံုးကစား၊ ေျခဖ်ားေၿမႇာက္ခ်ီ

ပိုးတီတြန္႔ဟန္၊ ေခတ္ကဆံသနဲ႔။


ဟန္ပန္သြက္သြက္၊ လွ်ပ္လိုလက္ေတာ့

ပရက္တီကယ္မွာ ဆံုၾကတယ္။



ေနာက္ေတာ့....

'က်မနာမည္၊ ေမာ္လီတဲ့ေလ

ဒက္ဒီတို႔က၊ အမ္စီသြားပါ

ဆိုလို႔သာဘဲ၊

၀ါသနာဆို၊ မပါလိုက္တာ

စိတ္ကုန္ပါေရာ'

ဘာရယ္ညာရယ္၊ ရယ္ေပါင္းစံုစြာ

ဟန္မူရာႏွင့္။


'ဟိုေလ... အန္-အန္၊ ကာလ္တန္မွာ

အီတာလ်ံကား၊ လဲသြားၿပီေနာ္

ေအာ္- ေအာ္ ဟုတ္သား၊ ေမ့မ်ားေနေသး

ဖ႐ိုက္ေဒးဟာ၊ ကိုယ့္ေမြးေန႔ေပါ့

ကိုယ့္ေမြးေန႔မွာ၊ ယူလာရမယ္

လာရမယ္ေနာ္၊ ယူ႔အေဖာ္ေတြ

ေခၚခ်င္ေခၚခဲ့'။

ဘာတဲ့ညာတဲ့၊ မဲ့ခ်ည္ႏြဲ႔ခ်ည္

ဟိုသည္ေၾကာင္းရာ၊ စံုေလပါေရာ

ပန္ကာမေလး ဆိုေလာက္တယ္။



တလႏွစ္လ၊ သံုးေလးလမွာ....

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ထိုင္လည္းတူတူ

လူသူစည္ရာ၊ ေကာ္ရစ္ဒါမွာ

လာလဲတြတ္ထိုး၊ ခန္းေထာင့္ခ်ိဳးမွာ

တိုးတိတ္တိုးတိတ္၊ မြတ္သိပ္လွစြာ

ဘာညာဘာညာ၊ ျဖစ္ၾကတာေတြ

တခါတရံ၊ အင္းယားကန္မွာ

မွန္ကေလးတခ်ပ္၊ ဖ်တ္ကနဲကြဲ

ျမက္ခင္းထဲမွာ၊ လွဲကာလူးကာ

ေကာင္းကင္ျပာက၊ ဟိုမွာတလံုး

သည္တလံုးဟု၊ ၾကယ္ကံုးေရတြက္

တိမ္ကိုဖက္လ်က္၊ သစ္႐ြက္ဆုပ္ေခ်

တညေနက

ရီေ၀ရီေ၀ ေထြခဲ့တယ္။



သည္လိုႏွင့္ပင္

႐ုပ္႐ွင္ၾကည့္လိုက္၊ စာက်က္လိုက္ႏွင့္

တြဲလိုက္လည္လိုက္၊ ဖားခြဲလိုက္ႏွင့္

အၿမိဳက္အရသာ၊ ခံစားရာက

ေဒါက္တာေဂ်ာ္နီ ျဖစ္ပါေရာ။

ေဒါက္တာေမာ္လီ ျဖစ္ပါေရာ။



ထို႔ေနာက္ -

'ေဒါက္တာေဂ်ာ္နီ၊ အမ္ဘီဘီအက္စ္ႏွင့္

ေဒါက္တာေမာ္လီ၊ အမ္ဘီဘီအက္စ္' ဟု

ေျပာင္လက္ေၾကးျပား၊ အထင္းသား၀ယ္

ႂကြားႂကြား႐ြား႐ြားေပၚခဲ့တယ္။

ကားႏွင့္တိုက္ႏွင့္၊ ေမာ္လီႏွင့္မို႔

တင့္တင့္တယ္တယ္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။



အို - အလုပ္သမား၊ လယ္သမား

ျပည္သူမ်ားတို႔......

ေဂ်ာ္နီတို႔လင္မယား၊ တန္ခိုးထြားေအာင္

မ်ားမ်ား ဖ်ားနာၾကပါကုန္။

တင္မိုး

[တင္မိုး - စိမ္းလန္းေသာအိပ္မက္၊ ပထမႏွိပ္ျခင္း၊ သမဂၢစာေပ၊ ၁၉၆၉ ဇူလိုင္ ၂၅ ရက္ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။]

ကိုရင္ကေလး ဣႏၵာေလာက

ဘုရားႀကီး ေက်ာက္ဆစ္တန္း
ပန္းေတြနဲ႔ ေ၀ေနတဲ့
မႏၱေလးေျမမွာ
ခ်မ္းေအးစြာ ပညာသင္
ကိုရင္ကေလးဘ၀၊ ဣႏၵာေလာက။

မိဘက ကန္ျမဲဇဂ်မ္း
လွည္းလမ္းကေလး တဖုန္ဖုန္
သူပုန္လဲထူ ဖုန္လဲထူတဲ့
ေတာင္သူေတြ ေျမပဲစိုက္
ေရစည္တိုက္တဲ့ အရပ္မွာ။

သူပုန္နဲ႔ အစိုးရ
ပစ္ၾက ခတ္ၾက သတ္ျဖတ္ၾကလို႔
ဆြမ္းမွ် မေလာင္း
ေက်ာင္းမွ် မေဆာက္ႏိုင္
ပုတီးမွ် မကိုင္ႏိုင္တဲ့အခါ။

ဒီ၀ါကၽြတ္ရက္
ကိုရင္ကေလး လူထြက္ရင္
ေခတ္ပ်က္ႀကီးထဲမို႔
သူပုန္အဆြဲခံရမလား
စစ္သားျဖစ္ၿပီး ေသနတ္ပစ္သင္ေနရမလား
အေမတားပါရေစ
လူမ်ားေတာ့ မထြက္လိုက္ပါနဲ႔
ကိုရင္သာ လူထြက္ရင္
အေမ့အသက္ ဘယ္မွာထားရပါ့
တို႔သားအမိ ေတာင္ၾကားပုန္းၿပီး
ကတံုးတံုး အေမမယ္သီလရင္ ၀တ္ခဲ့ရင္
ျပည္တြင္းစစ္က လြတ္ေကာင္းရဲ႔။

ျပံဳးၿဖီး ျပံဳးၿဖီးနဲ႔
ကတံုးႀကီးနဲ႔ ကိုရင္လူထံက္ကို
ငပိခ်က္ ခ်က္ေကၽြးေနတဲ့
ေက်းဇူး႐ွင္ အေမရဲ႔အရိပ္
ေသာကလႊမ္းတဲ့ ဇာတ္လမ္းအတိတ္ကို
တိတ္တဆိတ္ လြမ္းမိတယ္။

ျပည္တြင္းစစ္ မီးေလာင္ကုန္းမွာ
အေမလဲ ဆံုးခဲ့ၿပီ။
အေဖလဲ ဆံုးခဲ့ၿပီ။
သံုးေယာက္သား ေမာင္ႏွမတို႔
လူ႔ေလာကမွာ က်က္စား
ႏွစ္မ်ားလဲ ၾကာေခ်ၿပီ။

ကိုရင္ကေလး ဣႏၵာေလာက
လူ႔ဘ၀မွာ သက္ဆင္း
ျပည္တြင္းစစ္ မီးလွ်ံၾကားမွာပဲ
တဖားဖား ႐ုန္းကန္ရင္း
ကာရန္ေတြ႐ွာတဲ့
ကဗ်ာဆရာ ျဖစ္လာခဲ့ေလၿပီ။

ျပည္တြင္းစစ္ မီးေရာင္လဲ
တညီးညီး ေတာက္ေလာင္ေနဆဲ။
ကဗ်ာတထုပ္၊ စာတအုပ္နဲ႔
မီးမႈတ္မီးၿငိမ္း၊ ကေလးထိန္းရင္း
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရ႐ံု မကေသး
သူ႔ကေလးေတြ သူ႔ေျမးေတြကို
ရန္ကုန္မွာထားၿပီး
တိုင္းတပါး ကိုယ္လြတ္ေျပးခဲ့ရ
အေမ့ေျမးေတြ ျမစ္ေတြအတြက္
ကိုရင္လူထြက္ ကဗ်ာဆရာ
စိတ္ပူပန္ရပါေလၿပီ။

စစ္၀ါဒီ စနစ္ဆိုး
စစ္မီးခိုး အလွ်ံတလူလူနဲ႔
ျမန္ျပည္သူ ဘယ္ခါၿငိမ္းႏိုင္ပါ့မလဲ။

အေမ့႐ြာ ျပန္အလာ
သံသာသာ ကဗ်ာေတးေတြနဲ႔
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိမာန္သစ္ကို
တို႔ျပည္႐ြာ ေမတၱာအခ်စ္နဲ႔
ေက်ာက္ဆစ္ကာ ထုထြင္းဖို႔
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ရင္မွာပိုက္
အေမွ်ာ္စိုက္ေတးေတြနဲ႔
ရပ္ေ၀းက တေစာင့္ေစာင့္။ ။

တင္မိုး။
၁၀၊ ၃၊ ၂၀၀၀

ဘ၀လမ္းျပ အညၾတ

လျခမ္းေလွကေလး ဦးခ်ိဳေထာင္
လွ်ိဳေျမာင္ထဲက လွမ္းျမင္ရ
ဘ၀လမ္းျပ တသသ ။

မီးအိမ္ကေလးက လႈပ္တုတ္လႈပ္တုတ္
ဇနပုဒ္မွာ မွိန္ပ်ပ်
ဘ၀လမ္းျပ တသသ ။

ေျမာက္ဖက္ဆီ ကဓူ၀ံၾကယ္
ျမဴကြယ္ရာက လင္းပ်ပ်
ဘ၀လမ္းျပ တသသ ။

တင္မုိး
၅-၁၀-၂၀၀၁
ေသာၾကာနံက္ခင္း ။